Historia polskiej motoryzacji

Historia polskiej motoryzacji sięga czasów przed I wojną światową. Polska nie odzyskała jeszcze niepodległości, stąd w poszczególnych zaborach panowały różnice, które dotyczyły zarówno stanu dróg, jak i obowiązujących zasad ruchu. W zaborze austriackim panował w owym czasie ruch lewostronny. Po odzyskaniu przez nasz kraj niepodległości w 1918 roku systematycznie rosła liczba samochodów, których jednak w porównaniu z innymi krajami Europy wciąż było niewiele. Rozwojowi motoryzacji nie sprzyjała kiepska jakość dróg oraz raczej ubodzy mieszkańcy. Pierwszym polskim samochodem osobowym był skonstruowany w Centralnych Warsztatach Samochodowych w Warszawie samochód o nazwie CWS T-1. Samochód ten produkowano od 1927 do 1931 roku. Samochodów tych wyprodukowano około 800 sztuk, z rynku wyparły je tańsze, składane u nas samochody, które sprowadzano z zagranicy. W 1932 roku polski rząd podpisał umowę licencyjną z włoską firmą Fiat na produkcję fiata 508. Włosi zaprezentowali po raz pierwszy ten model na salonie samochodowym w Mediolanie w 1932 roku. Było to niewielkie, dwudrzwiowe auto. Auto to nazywano również 508 Balilla. Po podpisaniu umowy licencyjnej Państwowe Zakłady Inżynierii w Warszawie rozpoczęły najpierw montaż, a później produkcję tego auta. Od 1935 roku produkowano w Polsce inny model fiata. Był nim fiat 508 Junak. Model ten wyposażono w czterocylindrowy silnik o zapłonie iskrowym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.